To był świetny pomysł, by wiersze bydgoskich poetów uczynić… piosenkami. Wyboru poezji dokonał i skomponował do niej muzykę JULO RAFELD (bydgoski muzyk i poeta). W spotkaniu, zorganizowanym przez Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych (w bydgoskim klubie ARKA) śpiewal też swoje ( i nie tylko ) wiersze WIESŁAW MARCYSIAK
Poniżej wiersze bydgoskich poetów, które zyskały status piosenek:
ALEKSANDRA BRZOZOWSKA: WIERSZ O NICZYM
W ZAPISANYM ŚWIECIE
WSZYSTKO JUŻ BYŁO
PTAKI LATAŁY DO TYŁU
ŁZY SPADAŁY W GÓRĘ
ŚMIECH UNICESTWIAŁ
A GŁUPOTA BYŁA CNOTĄ
NIE MA DZIEWICZYCH SŁÓW
PRAWICZKÓW MYŚLI
NIEWINNOŚĆ JEST NA WYMARCIU
SKLEJAM WYRAZY W WIERSZ
O NICZYM
I CZEKAM CIERPLIWIE
NA ŚWIAT NIEOPISANY
JAROSŁAW S. JACKIEWICZ: WIELKA
KAŻDA MIŁOŚĆ, NAWET MAŁA MIŁOŚĆ
TO JEST WIELKA MIŁOŚĆ
PTAK SERCA SKRZYDŁAMI BIJE
O TWARDĄ DOCZESNOŚĆ
KAŻDA ŚMIERĆ, NAWET MAŁA SMIERĆ
TO JEST WIELKA ŚMIERĆ
ŚWIATŁOŚĆ CIEMNOŚCIĄ ZADRAŻNIONA
NIEZROZUMIAŁY KONIEC
KAŻDA ŁZA, NAWET MAŁA ŁZA
TO JEST WIELKA ŁZA
SPŁYWA PO POLICZKACH MILCZENIA
BY STAĆ SIĘ PERŁĄ
TYLKO ZYCIE, ROZPACZLIWIE JEDNO
NI MAŁE, NI WIELKIE, ALE ZAWSZE ZA KRÓTKIE
STEFAN PASTUSZEWSKI: LIST
TA RÓŻA PACHNIE
DLA CIEBIE
BANALNIE I MOŻE ŚMIESZNIE
TERAZ TAK JUŻ SIĘ NIE PISZE
BO I LISTÓW NIKT NIE PISZE
WSIADA SIĘ DO AUTA
LUB NA ROWER
I SIĘ BIERZE
LECZ TA RÓŻA PACHNIE
I NIE MA NA TO RADY
TAK JAK NA TĘ MYŚL
KTÓRA PRZYCHODZI SAMA
SKRADA SIĘ PRZEZ CAŁE ŻYCIE
A TA RÓŻA PACHNIE
TAK PACHNIE DLA CIEBIE
Stefanowi Pastuszewskiemu przyznano w tym roku Bydgoską Literacką Nagrodę „Strzała Łuczniczki” za tomik poezji: „Na krawędzi”. Tę strzałę…
BARBARA JENDRZEJEWSKA: LUBIĘ…
ZATRZYMAĆ W DŁONIACH
TEN SMAK
UJĄĆ AROMAT
OGARNĄĆ KSZTAŁT
PRZYTULIĆ DO UST
WESSAĆ WARGI
SPRAGNIONE
I POCZUĆ
SŁODYCZ ROZKOSZNĄ
UKOIC OCZY I DŁONIE
SMAKOWAĆ DO KOŃCA SAMEGO
SOCZYSTOŚĆ
JABŁKA POLSKIEGO
JOANNA GŁADYKOWSKA-ROSIŃSKA: KRAJ
KROJĘ KRAINĘ UKRADKIEM
SKRAWKI ROZRZUCAM PO STEPIE
PAPIEŻ MÓWI ŻE FLAGA
JEST W SŁOŃCU BIAŁA JAK PAPIER
KROJĘ KRAINĘ UKRADKIEM
NICI WĘZŁOWE NA SUPŁY
ZWIERAM U KOŃCA I ŚCISKAM
DUSZĄ SIĘ SŁOWA NA BRUKU
KROJĘ KRAINĘ UKRADKIEM
KROJĘ I KRWAWIĘ, KRAJANIE
WIDZĄ JAK ZSZYWA WAS KRAWIEC
ZIEMI I SŁOŃCA ZBAWICIEL
KROJĘ KRAINĘ OSTATKIEM
SŁOWIK PRZYLECIAŁ DO ŹRÓDŁA
ZADRŻAŁ I ZAMILKŁ (ŻÓŁĆ W GARDLE)
ZDŁAWIŁ MELODIĘ NIELUDZKĄ
KROJĘ KRAINĘ OSTATKIEM
KROJĘ KRAINĘ UKRADKIEM…
GABRIELA SZUBSTARSKA: JESZCZE…
JESZCZE SIĘ NIE NAPATRZYŁAM
NIE NASŁUCHAŁAM SZEPTÓW
JESZCZE SIĘ NIE NACIESZYŁAM
NIE NASYCIŁAM JESZCZE
NIE DOTYKAŁAM ŻADNYCH SŁÓW
WCIĄŻ SĄ OBOK – NIE ZE MNĄ
JESZCZE CIĘ NIE WYMYŚLIŁAM
JEDYNY MÓJ
NAJPIĘKNIEJSZY WIERSZ
JULIUSZ RAFELD: WIATR ZE WSCHODU
NIM OPOWIESZ MI O SMUTKU TEGO ŚWIATA
NAPISZ LEPIEJ CZY SPOTKAMY SIĘ TEGO LATA
KIEDY PRZYŚLESZ LIST ODPISZĘ CI O KWIATACH
BYŚ NA KILKA CHWIL ZAPOMNIAŁ PROCHU ZAPACH
CZEMU OGIEŃ NIE CIESZY NAS
CZEMU CHMURY CAŁE WE ŁZACH
I CZEMU GŁOŚNIEJ OD DRZEW
SŁYCHAĆ KULE PRAWIE CO DZIEŃ
KIEDY WIATR PRZEGONI MGŁĘ
ILE TRZEBA CHOWAĆ SIĘ
KIEDY DZIECI ROZPOCZNĄ GRĘ
KIEDY WRÓCISZ PRZYTULIĆ MNIE
CHCĘ OTWORZYĆ DRZWI I
ZOBACZYĆ TWOJĄ TWARZ
CHOĆBYŚ PRZYNIÓSŁ MI
TYLKO BANDAŻ ZAMIAST KWIATA
ŻEBY JUŻ CICHO BYŁO TAK
BAJKI SZEPTAŁBY WIATR
ŻEBY NOCĄ ZNIKNĄŁ STRACH
